Η Μέγας Αλέξανδρος και η ωραία Ελένη συνδυάζει εύκολο βουνίσιο πεδίο με ένα απαιτητικό, όμορφο κόκκινο δίεδρο εβδόμου βαθμού (6b+) που αποτελεί τη σχοινιά-κλειδί της διαδρομής. Δεν είναι κατάλληλη για αρχαρίους και απαιτεί εμπειρία σε trad αναρρίχηση, τεχνικές διέδρου και καλή χρήση φυσικών ασφαλειών. Ο προσανατολισμός είναι ανατολικός-νοτιοανατολικός με σκιά μετά τις 15:30, ενώ το χειμώνα με ήλιο είναι ευχάριστη από το πρωί.
Ιστορικό
Την άνοιξη του 2016, ο Τζ. Μηλιάς με τον Ν. Αναστασόπουλο ξεκίνησαν την εξερεύνηση του μεγάλου βορειοανατολικού τοίχου της χαράδρας. Μετά από δύο σχοινιές αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν λόγω ενός τοίχου με βρύα, χωρίς δυνατότητα ασφάλισης. Σε δεύτερη προσπάθεια σκαρφάλωσαν πιο δυτικά (δεξιά), βγήκαν από πάνω και με τραβέρσα βρέθηκαν ψηλά αλλά πολύ ανατολικότερα από το στόχο τους. Κατεβαίνοντας με ραπέλ εντόπισαν το χαρακτηριστικό κόκκινο δίεδρο που έμελλε να γίνει η 2η σχοινιά της διαδρομής, καθώς και το εύκολο βουνίσιο πεδίο της 3ης και 4ης σχοινιάς (IV/V).
Το φθινόπωρο του 2016, ο Τζ. Μηλιάς επέστρεψε με σχοινοσύντροφο τον Γ. Κοροδήμο και μαζί σκαρφάλωσαν από κάτω τις δύο πρώτες σχοινιές. Η διαδρομή ολοκληρώθηκε από τους ίδιους στις 27 Μαΐου 2017, με όλες τις σχοινιές να ανοίγονται αποκλειστικά από κάτω. Η αρχική βαθμολογία της 2ης σχοινιάς (6a+) αναβαθμίστηκε σε 6b+ μετά από σπάσιμο πιασίματος. Τον Οκτώβριο του 2020 προστέθηκαν δύο επιπλέον πλακέτες στη σχοινιά αυτή λόγω της αλλαγής δυσκολίας και ενός runout στα όρια του επικίνδυνου. Η πρώτη επανάληψη έγινε στις 21/7/2019 από τους Γ. Γιαννάτο, Στ. Σιβισίδη, Β. Μαργαριτοπούλου, Ν. Δημητρακόπουλο και Στ. Σιδηρά.
Επισημάνσεις
1η σχοινιά: μπορεί να παραληφθεί προσεγγίζοντας πεζή από αριστερά μέχρι τη σπηλιά και βγαίνοντας κατευθείαν λίγο πάνω από το R1. Στη βάση του διέδρου υπάρχει ρελέ με δύο σκέτες πλακέτες (χωρίς κρίκους) για όσους ξεκινούν απευθείας τη 2η σχοινιά.
2η σχοινιά: σχοινιά-κλειδί. Απαιτεί τεχνικές διέδρου, καλή χρήση τριβών και εμπειρία σε τοποθέτηση φυσικών ασφαλειών. Η αρνητική έξοδος πριν το ρελέ ασφαλίζεται με ένα μεσαίο friend.
4η σχοινιά: προσοχή να μην προσπεραστεί το ρελέ — η ορθοπλαγιά συνεχίζεται αριστερά του για περίπου 20 μέτρα ακόμη σε εύκολο πεδίο.
Γεωγραφία
- Ορθοπλαγιά / πεδίο:
- Προσανατολισμός: Ανατολικός, Νοτιοανατολικός
- Υψόμετρο βάσης: 800μ.
- Τύπος βράχου: Ασβεστόλιθος
- Ποιότητα βράχου: Καλή
Δυσκολία
- Τύπος αναρρίχησης: Trad
- Δυσκολία:VII
- Υψομετρική διαφορά: 170μ.
Ασφάλιση
- Μόνιμες ασφάλειες: Βύσματα.
- Μόνιμα ρελέ: Ναι
- Απαραίτητα υλικά:
- Μια σειρά καρύδια
- Φρέντς
- Ιμάντες
Πληροφορίες
- Σκιά: Μετά το μεσημέρι.
- Πρώτες αναβάσεις:
- Ολοκληρώθηκε από τους: Μηλιά Τζ. και Κοροδήμο Γιώργο το 2017.
- Πρόσβαση: Από το κλασικό μονοπάτι της Μπαρουτοσπηλιάς και σε περίπου 45 λεπτά είμαστε δίπλα στο μεγάλο τοίχο. Λίγο μετά, βλέπομε δεξιά μας, ψηλά, μία μικρή σπηλιά (που δεν είναι η Μπαρουτοσπηλιά) και φαίνεται ανάμεσα από τα δέντρα και η ορθοπλαγιά στην οποία κινείται η διαδρομή. Χαρακτηριστική είναι η δεύτερη σχοινιά της, ένα κόκκινο δίεδρο (βλέπε φωτογραφία). Στο σημείο αυτό, πάνω στο μονοπάτι υπάρχει δεξιά χαρακτηριστικός μεγάλος μεμονωμένος βράχος. Εκεί, εγκαταλείπουμε τα μονοπάτι και στρίβουμε δεξιά ανεβαίνοντας σε πολύ ανηφορικό χωμάτινο πεδίο. Προσπερνάμε ένα-δύο μεγάλα δέντρα. Κινούμενοι προς τα πάνω και λίγο προς τα δεξιά πλησιάζουμε την ορθοπλαγιά η οποία κοιτάει ανατολικά (περίπου 2-3 λεπτά). Η διαδρομή ξεκινάει με αρκετά χαρακτηριστικό σπασμένο λούκι. Στη βάση έχει ένα πουρνάρι που έχει κλαδευτεί (για να κρεμάμε βολικά τα πράγματά μας), ενώ έχει μόνιμο ιμάντα-σχοινάκι. Το χώμα είναι πατημένο ενώ κάτω έχει κομμένα ξηρά πλέον, κλαδιά. Ακόμη, στα πρώτα μέτρα της διαδρομής, διακρίνονται 1-2 κομμένοι κορμοί από πουρνάρια και μόνιμο σχοινάκι σε έναν από αυτούς.
- Επιστροφή: Από την ίδια με 4 ραπέλ, από ρελέ σε ρελέ. Αν και από το R4 μπορούμε να φθάσουμε με ένα μεγάλο ραπέλ κατευθείαν στο R2 (με εξηντάρια φθάνει οριακά αλλά λόγω του παταριού στο οποίο είναι το R2, δεν υπάρχει πρόβλημα), είναι καλύτερο να μην το επιχειρήσουμε διότι τα πεδίο έχει πολλά σπασμένα και υπάρχει αυξημένη πιθανότητα να κολλήσουν κάπου τα σχοινιά στην ανάκληση. Από το R2 πάμε στο R1 και στη συνέχεια από τα R1 είτε κατεβαίνουμε με τα πόδια από τη σπηλιά αριστερά, είτε κάνουμε ραπέλ. Προσοχή στο τελευταίο αυτό ραπέλ, προς τα τέλος του πρέπει να κινηθούμε αριστερά (όπως κοιτάμε το βράχο) για να περάσουμε αριστερά από κόψη που συναντάμε και να βγούμε στο αρχικό σπασμένο δίεδρο.
- Περπάτημα από parking/camp: 0'
Περιγραφή
- R: 1, Σπασμένο δίεδρο με καλή ασφάλιση, απαιτεί προσοχή σε σαθρά. Σε πουρνάρι στα 4–5μ υπάρχει μόνιμο σχοινί που δηλώνει τη διαδρομή. Η κλίση σπάει στο τέλος της σχοινιάς. R1: δύο πλακέτες με καραμπίνερς.
- R: 2, Εκκίνηση με εύκολο scramble (II/III) για να βγούμε αριστερά στη βάση του χαρακτηριστικού κόκκινου διέδρου. Προσπερνάμε ρελέ με δύο σκέτες πλακέτες (χωρίς κρίκους) που χρησιμεύει για όσους παραλείπουν την 1η σχοινιά. Το δίεδρο ασφαλίζεται με καρυδάκια και friends, συμπληρωμένα με πλακέτες όπου χρειάζεται. Αρνητική έξοδος πριν το ρελέ (μεσαίο friend). Συνολικά 5 πλακέτες. R2: δύο πλακέτες με κρίκους, άνετο ρελέ μέσα στα πουρνάρια.
- R: 3, Ευχάριστη αναρρίχηση σε σπασμένο πεδίο με ελάχιστα σαθρά. Κίνηση ανάμεσα από πουρνάρια και στη συνέχεια κατακόρυφα πάνω. Αγνοούμε το μικρό δίεδρο αριστερά στο τέλος (καταλήγει σε πουρνάρια) και κινούμαστε δεξιά του. R3: δύο πλακέτες με μεγιόν ραπίντ, σε βολικό πατάρι.
- R: 4, Κατακόρυφα πάνω σε πεδίο IV με σπασμένα. Δύο πλακέτες σηματοδοτούν τη διαδρομή στα δύο περάσματα (V-). R4: δύο πλακέτες με καραμπίνερς, σε μεγάλο άνετο πατάρι δεξιά.
Θέλεις να κατεβασεις το αρχείο και να χρησιμοποιήσεις την εργαλειοθήκη; Χρειάζεται να συνδεθείς.







