Πρόκειται ουσιαστικά για τρεις διαφορετικές βαθμολογίες που χαρακτηρίζουν μια χειμερινή αναρρίχηση: «Σοβαρότητα», «Κλίση» και «Δυσκολία σε μικτό πεδίο» και βασίζεται στο Γαλοκαναδικό σύστημα. Η πρώτη βαθμολογία συμβολίζεται μ’ ένα λατινικό νούμερο από το I έως το V, με την ευχέρεια προσθήκης ενός +, δείχνει τη γενική σοβαρότητα της διαδρομής, όπως: απομόνωση, υψομετρική διαφορά δυσκολία πρόσβασης – κατάβασης, αντικειμενικοί κίνδυνοι, συνεχόμενη δυσκολία, ανεπαρκής ασφάλιση κλπ.

Η δεύτερη συμβολίζεται με ένα αραβικό νούμερο από το 1 έως το 5, με τη δυνατότητα προσθήκης ενός + και δείχνει τη δυσκολία σε χιόνι ή πάγο. Αυτό είναι απαραίτητο για να μη παρατηρείται το φαινόμενο μια σχοινιά π.χ 50μ. μέσης κλίσης 45^ο και με ένα πέρασμα 4μ. 65^ο να αλλάξει κλίμακα και από 2 να γίνεται 3.

Η τρίτη συμβολίζεται με το γράμμα Μ (από το Μικτό), με τη δυνατότητα προσθήκης και εδώ ενός +. Δε βγάζουν μια συνολική δυσκολία, γι’ αυτό και χρησιμοποιούνται μαζί και οι τρεις ή οι δυο (Σοβαρότητα συν Κλίση ή Μικτά). Η αντιστοιχία του Μ με τη βαθμολογία βράχου, είναι ανάλογη της προσπάθειας που καταβάλλει ο αναρριχητής για να σκαρφαλώσει την αντίστοιχη δυσκολία βράχου. Π.χ. αν ένας αναρριχητής επιχειρήσει ένα πέρασμα που το καλοκαίρι είναι V και το βρει πασπαλισμένο με χιόνι, τις σχισμές γεμάτες πάγο κλπ. η προσπάθεια που θα καταβάλλει (φορώντας πιολέ – κραμπόν), θα είναι ισοδύναμη με την προσπάθεια που θα κατέβαλλε για ένα καλοκαιρινό VI ή και VII. Οπότε το πέρασμα θα δοθεί M4 ή Μ5.

Υπάρχει ακόμα η προσθήκη δυο γραμμάτων για να επισημάνουν την ποιότητα του πάγου: το R (πολύ λεπτός πάγος) και το Χ (εύθραυστος πάγος, με κίνδυνο κατάρρευσης).